De voorjaarsrit
Geschreven door Redactie dinsdag, 29 juni 2010 13:18
De voorjaarsrit en vervolg
29 mei, mijn eerste vakantiedag, met de complete vakantieuitrusting ( een mij door een vriend ter beschikking gestelde Landrover Discovery type II, autotrailer, en daarop dan wel mijn eigen Spidertje) naar Boskoop getogen. De clubkas (grapje) was volledig verbouwd tot een ontvangstcentrum en de hefbrug fungeerde nu als bar; kortom even wennen. Bij het opstellen van de auto’s bleek de strakke regie al heel duidelijk: zo neerzetten, en niet anders. Eerlijk gezegd leverde dat achteraf toch wel hele mooie plaatjes op, dus weer wat geleerd . Het wachten was op ons laatste clublid, die met pech opgehaald werd. Toen de Spider onder applaus arriveerde moesten de techneuten natuurlijk meteen weten waarom de auto ineens de geest gaf. Alle aanwezige kennis ( en geloof me, dat was nogal wat) leverde na bundeling een defect relais op in het laadstroomcircuit. Gelukkig had Ron ergens nog een bosje van die dingen, dus niets kon de rit verder meer verstoren. Wij dus met 16 auto’s op weg, met in de gelederen toch een paar exoten, maar dat hield de spanning er tenminste in. Over de rit zelf valt weinig te zeggen, behalve dan dat we reden en sommigen verdwaalden. Maar ik weet niet of het u ook zo vergaan is als mij; ik dacht altijd dat dit gebied een vlak agrarisch aanzien zou hebben. Maar gaandeweg de rit werden we steeds meer verrast met pittoreske dorpjes, een bebossing welke er niet om loog, mooie kleine watertjes met schilderachtige bruggetjes en na de stop om even wat te drinken ( ook weer strak geregisseerd) het onderzoekscentrum voor de boomkwekerij in Boskoop (ik hoop dat ik het goed uitdruk; namen zijn niet mijn sterkste kant) Interessant, maar vooral ook erg mooi; je gaat meteen denken hoe je je eigen tuintje wat kunt verfraaien. Daarna facultatief nog een rit door oud-Boskoop met twee maal de karakteristiek hefbrug voor we terug keerden naar de kas.
Uiteraard even wat drinken, nababbelen, het afsluitende toespraakje mijnerzijds, en als klap op de vuurpijl een spontane uitnodiging om de volgende voorjaarsrit ten zuiden van Rotterdam en ten noorden van Zeeland te komen doen Joop van der Made geweldig bedankt . De najaarsrit lag ook al vast; de familie Ras organiseert deze. Met een prettig en eerlijk gezegd ook wel een beetje trots clubgevoel moesten mijn vrouw en ik toen helaas weg, want het zuiden lokte. Met als aandenken een plant reden we toen richting Ardennen. Na een dag mooi droog en zonnig weer begon het toen te regenen. Maar hoe dan ook, maandag rond een uur of twee waren we op de plaats van bestemming in de Provence Na de vorig jaar daar achter gelaten caravan weer omgetoverd te hebben tot een vakantieplek hebben we de dagen daarna ons uitgeleefd in toeren met de Spider in het zonnige zuiden. De reacties van de mensen is eigenlijk altijd positief leuk; vertederende blikken tot pure verbazing worden je deel. Misschien heel kinderlijk, maar het heeft toch echt wel wat als je in een oud dorpje een 20% helling afkomt, met een zacht brommende motor, en je rijdt dan op raakafstand langs de terras/straat stoelen, en vele hoofden kijken rijkhalzend naar wat er nu langs komt. Op zo’n moment ben je echt de koning te rijk. En dan praat ik niet over het genot de kronkelweggetjes in de Gorges du Verdon te nemen met een auto met deze wegligging… de haarspeldbocht rustig insturen en dan voorzichtig gas geven… menig modernere auto heeft dan het nakijken.
U leest dat ik er nu nog van kan genieten. Toch wil ik even stilstaan bij wat anders. Op dinsdag 15 juni regende het flink in deze regio, en ons geplande uitstapje naar Draguignan ging daarom niet door. En bijna iedereen weet wat er die dag daar gebeurd is, wat voor ontzagwekkende kracht een vloedgolf in een trechterdal kan hebben. Op 20 kilometers afstand van onze camping zijn er 25 doden te betreuren geweest, om maar niet van de materiele schade te spreken. Mijn gedachten ,en ik weet zeker niet alleen de mijne, gaan uit naar de slachtoffers van deze natuurramp met alle gevoelens van deelneming. Zoals altijd in het leven liggen vreugde en verdriet heel dicht bij elkaar; het leven gaat gewoon door, maar een moment van bezinning lijkt mij hier toch passend.
Rest mij dan nog vanaf deze plaats de organisatoren van de Boskooprit te danken voor de fantastische dag en de perfecte organisatie, en met spanning uiziend naar de volgende clubritten, waarvan ik hoop dat we ook weer zo’n hele rij van die leuke cabriootjes zullen zien rijden. Tot ziens dan graag.
Achmed Hoesintalib juni 2010